RT
Instrukcja krok po krokuWeryfikacja: 24.08.2026

Hyper-V

Instalacja i przygotowanie

Sprawdź host, aktywuj składniki Hyper-V właściwe dla systemu Windows i potwierdź działanie hipernadzorcy oraz narzędzi zarządzania.

Zakres wersji: Windows 11 Pro/Enterprise oraz Windows Server 2025, 2022, 2019 i 2016, zgodnie z bieżącym zakresem Microsoft Learn.

Cele

  • Rozpoznać różnicę między funkcją Hyper-V w kliencie Windows a rolą Hyper-V w Windows Server.
  • Zweryfikować edycję systemu, SLAT, DEP i wirtualizację sprzętową.
  • Aktywować Hyper-V metodą graficzną lub właściwym poleceniem PowerShell.
  • Potwierdzić działanie usługi, modułu PowerShell i Hyper-V Manager.

Wymagania

  • Windows 11 Pro lub Enterprise albo wspierany Windows Server; Windows Home nie obsługuje kompletnej roli Hyper-V.
  • 64-bitowy procesor z SLAT, VM Monitor Mode Extensions oraz Intel VT-x lub AMD-V.
  • Sprzętowe DEP: Intel XD lub AMD NX, włączone razem z wirtualizacją w BIOS/UEFI.
  • Minimum 4 GB RAM według Microsoft; praktycznie więcej, aby pozostawić pamięć hostowi i maszynom.
  • Konto administratora oraz zaplanowany restart hosta.

Przed rozpoczęciem

  • Wykonaj kopię ważnych danych i zapisz otwarte dokumenty.
  • Sprawdź, czy BitLocker ma dostępny klucz odzyskiwania przed zmianą firmware.
  • Zanotuj używane programy VirtualBox lub VMware; aktywny hipernadzorca Hyper-V może wpływać na ich tryb pracy.
  • Nie wykonuj aktywacji na komputerze egzaminacyjnym lub produkcyjnym bez zgody administratora.
1

Przygotowanie środowiska

Na kliencie Hyper-V wymaga 64-bitowego Windows 11 Pro lub Enterprise. W Windows Server 2025, 2022, 2019 i 2016 jest instalowany jako rola. Windows Home nie udostępnia kompletnej roli Hyper-V.

W firmware BIOS/UEFI włącz Intel VT-x albo AMD-V oraz sprzętowe DEP: Intel XD lub AMD NX. Procesor musi obsługiwać SLAT i rozszerzenia trybu monitora maszyny wirtualnej.

Polecenie informacyjne

Sprawdzenie edycji systemu i wymagań procesora

Uruchom w PowerShell. W systeminfo wszystkie pozycje sekcji wymagań Hyper-V powinny mieć wartość Tak.

Get-ComputerInfo -Property WindowsProductName,WindowsVersion,OsArchitecture
systeminfo.exe

Oczekiwany rezultat

  • Obsługiwana edycja 64-bitowego Windows.
  • Włączone VT-x/AMD-V, SLAT, VM Monitor Mode Extensions i DEP.
  • Co najmniej 4 GB RAM; do pracy z gośćmi potrzebny jest dodatkowy zapas pamięci.
Ekran: przygotowanie środowiska w środowisku Hyper-V.
2

Uzyskanie wymaganych składników

Hyper-V jest składnikiem Windows, a nie osobnym programem do pobrania. Na Windows 11 otwórz Panel sterowania → Programy → Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows i zaznacz Hyper-V wraz z narzędziami zarządzania.

Na Windows Server użyj Server Manager → Add roles and features → Role-based or feature-based installation → Hyper-V. Zaznacz narzędzia zarządzania, jeżeli host ma mieć lokalny Hyper-V Manager.

Oczekiwany rezultat

  • W Windows 11 widoczna jest funkcja Hyper-V.
  • W Windows Server kreator rozpoznaje rolę Hyper-V i właściwy serwer docelowy.
Ekran: uzyskanie wymaganych składników w środowisku Hyper-V.
3

Aktywacja funkcji Hyper-V

Wybierz dokładnie jeden wariant zgodny z systemem hosta. Polecenia wymagają PowerShell uruchomionego jako administrator i mogą wymusić restart.

Komunikat systeminfo „A hypervisor has been detected” na już skonfigurowanym hoście oznacza, że hipernadzorca działa; w takim stanie szczegółowe wymagania sprzętowe nie są ponownie wyświetlane.

Uwaga: Zapisz pracę i zatrzymaj inne maszyny wirtualne. Aktywacja roli zmienia konfigurację rozruchu i wymaga restartu hosta.

Polecenie zmieniające konfigurację

Windows 11 Pro lub Enterprise

Po zakończeniu zaakceptuj restart.

Enable-WindowsOptionalFeature -Online -FeatureName Microsoft-Hyper-V -All

Polecenie zmieniające konfigurację

Windows Server

Parametr -Restart może natychmiast ponownie uruchomić serwer.

Install-WindowsFeature -Name Hyper-V -IncludeManagementTools -Restart

Oczekiwany rezultat

  • Operacja kończy się sukcesem.
  • Host uruchamia się ponownie bez błędu rozruchu.
  • Rola lub funkcja Hyper-V ma stan włączony.
Ekran: aktywacja funkcji hyper-v w środowisku Hyper-V.
4

Konfiguracja podstawowa

Po restarcie otwórz Hyper-V Manager i połącz się z lokalnym hostem. W Hyper-V Settings sprawdź domyślne katalogi konfiguracji maszyn i dysków VHDX; katalogi muszą znajdować się na woluminie z odpowiednim zapasem miejsca.

Na tym etapie nie twórz przełącznika External ani maszyny produkcyjnej. Oddzielna instrukcja konfiguracji prowadzi przez bezpieczną maszynę testową.

Polecenie informacyjne

Stan roli, usługi i narzędzi

Get-WindowsOptionalFeature -Online -FeatureName Microsoft-Hyper-V-All
Get-Service vmms
Get-Command Get-VM
Get-VMHost | Select-Object VirtualMachinePath,VirtualHardDiskPath

Oczekiwany rezultat

  • Funkcja ma stan Enabled.
  • Usługa vmms działa, a polecenie Get-VM jest dostępne.
  • Hyper-V Manager pokazuje lokalny host i jego ustawienia.
Ekran: konfiguracja podstawowa w środowisku Hyper-V.
5

Pierwsze uruchomienie

Uruchom Hyper-V Manager z menu Start i sprawdź, czy w drzewie po lewej widoczna jest nazwa hosta. Otwórz Virtual Switch Manager tylko do odczytu i rozpoznaj typy External, Internal i Private.

Nie zmieniaj jeszcze fizycznej karty sieciowej. Utworzenie External Switch może chwilowo przerwać łączność hosta i wymaga zaplanowanego okna prac.

Oczekiwany rezultat

  • Konsola łączy się z lokalnym hostem bez błędu uprawnień.
  • Lista maszyn i przełączników może być pusta, ale polecenia zarządzające odpowiadają poprawnie.
Ekran: pierwsze uruchomienie w środowisku Hyper-V.

Walidacja końcowa

  • Hyper-V Manager otwiera lokalny host.
  • Usługa Virtual Machine Management ma stan Running.
  • Moduł Hyper-V udostępnia Get-VM i Get-VMSwitch.
  • Nie występuje nieplanowana utrata dostępu do sieci ani błąd rozruchu hosta.

Polecenie informacyjne

Końcowa kontrola tylko do odczytu

Get-Service vmms
Get-VMHost
Get-VM
Get-VMSwitch

Najczęstsze problemy

Brak Hyper-V w funkcjach Windows
Sprawdź edycję systemu. Windows 11 Home nie udostępnia roli; sama pozycja Windows Hypervisor Platform nie jest jej zamiennikiem.
Wymaganie w systeminfo ma wartość Nie
Włącz VT-x/AMD-V i DEP w BIOS/UEFI. Brak SLAT oznacza niezgodny procesor.
Wykryto już hipernadzorcę
To oczekiwany komunikat na działającym hoście Hyper-V. Sprawdź Get-VMHost i usługę vmms zamiast szukać listy wymagań.
Maszyny innej platformy nie uruchamiają się
Porównaj dokumentację tej platformy z trybem działania nad Windows Hypervisor Platform. Nie wyłączaj mechanizmów bezpieczeństwa bez decyzji administratora.

Bezpieczeństwo

  • Do grupy Hyper-V Administrators dodawaj tylko osoby, które rzeczywiście zarządzają maszynami.
  • Nie podłączaj nieznanych obrazów ISO i nie udostępniaj maszynom zbędnych urządzeń hosta.
  • Oddziel sieci laboratoryjne od produkcyjnych; External Switch włącza gościa do rzeczywistej sieci.
  • Checkpoint ułatwia cofnięcie stanu maszyny, ale nie zastępuje niezależnego backupu.

Rollback i bezpieczne usunięcie

Najpierw usuń wyłącznie testowe maszyny i przełączniki utworzone podczas ćwiczenia. Funkcję Hyper-V wyłącz dopiero po potwierdzeniu, że żaden potrzebny system jej nie używa.

  • Wyłącz i usuń testowe maszyny oraz zachowaj osobno potrzebne dyski VHDX.
  • Usuń tylko przełączniki utworzone na potrzeby laboratorium.
  • Na Windows Server usuń rolę przez Server Manager lub polecenie serwerowe.
  • Na Windows 11 wyłącz Hyper-V w funkcjach systemu lub poleceniem klienckim, a następnie uruchom host ponownie.

Polecenie wycofujące zmianę

Windows 11 — wyłączenie funkcji

Polecenie wymaga administratora i restartu.

Disable-WindowsOptionalFeature -Online -FeatureName Microsoft-Hyper-V-All

Polecenie wycofujące zmianę

Windows Server — usunięcie roli i narzędzi

Parametr -Restart może natychmiast ponownie uruchomić serwer.

Uninstall-WindowsFeature -Name Hyper-V -IncludeManagementTools -Restart

Podsumowanie

Host spełnia wymagania, Hyper-V działa jako funkcja klienta lub rola serwera, a jego stan można potwierdzić niezależnie w GUI i PowerShell. Kolejna lekcja tworzy odseparowaną maszynę Generation 2.

Wróć do materiałów Hyper-V