Instrukcja dla początkujących

Microsoft Hyper-V

Hyper-V w Windows – instalacja i pierwsza maszyna wirtualna

Sprawdź wymagania, bezpiecznie włącz platformę i przygotuj pierwszą maszynę wirtualną bez naruszania ustawień sieciowych oraz zabezpieczeń komputera.

Czym jest Hyper-V

Microsoft Hyper-V jest hypervisorem dostępnym w wybranych edycjach Windows. Tworzy odizolowane maszyny, w których można uruchamiać systemy Windows i Linux. Fizyczny komputer to gospodarz, a system uruchomiony w maszynie wirtualnej to gość.

Włączenie Intel VT-x albo AMD-V/SVM w UEFI/BIOS udostępnia wirtualizację procesora, ale nie włącza automatycznie funkcji Hyper-V w Windows. Po aktywacji Hyper-V może on zostać głównym hypervisorem systemu i wpłynąć na sposób działania VirtualBox lub VMware.

Schemat gospodarza Hyper-V, hypervisora i dwóch odizolowanych systemów gościa — Hyper-V pośredniczy między sprzętem gospodarza a uruchomionymi maszynami wirtualnymi.

Sprawdź edycję Windows

1Naciśnij Win + R
2Wpisz winver i zatwierdź
3Odczytaj nazwę oraz wersję systemu

Hyper-V jest standardowo dostępny w Windows 10/11 Pro oraz Enterprise. W Windows Home pozycja Hyper-V może nie występować, ponieważ ta edycja nie zawiera pełnej roli. Nie korzystaj z nieoficjalnych skryptów obchodzących ograniczenie. Na Windows Home wybierz VirtualBox albo VMware Workstation Pro.

Wymagania sprzętowe i systemowe

Procesor 64-bitowy z obsługą SLAT.
Rozszerzenia trybu monitora maszyny wirtualnej.
Intel VT-x albo AMD-V/SVM włączone w UEFI/BIOS.
Co najmniej 4 GB RAM; w praktyce potrzebny jest zapas dla gospodarza i gościa.
Wolne miejsce na wirtualne dyski VHDX oraz obrazy instalacyjne ISO.

Otwórz Wiersz polecenia lub Terminal i wykonaj:

systeminfo.exe

W sekcji wymagań funkcji Hyper-V sprawdź, czy wszystkie wymagania są oznaczone jako spełnione. Jeżeli Hyper-V już działa, zamiast listy może pojawić się komunikat: A hypervisor has been detected. Features required for Hyper-V will not be displayed.

Wyłączona wirtualizacja lub niejednoznaczny wynik wymaga najpierw bezpiecznej diagnostyki ustawień firmware.

Sprawdź diagnostykę wirtualizacji VT-x/AMD-V i ustawień UEFI/BIOS

Lista wymagań Hyper-V obejmująca Windows, procesor, wirtualizację, pamięć, dysk i uprawnienia — Przed aktywacją Hyper-V sprawdź system, procesor, pamięć, miejsce na dysku i uprawnienia.

Bezpieczne przygotowanie

Zapisz otwarte dokumenty i zamknij aplikacje.
Upewnij się, że możesz teraz ponownie uruchomić komputer.
Sprawdź, czy urządzenie nie jest zarządzane przez uczelnię lub pracodawcę.
Zaloguj się na konto z uprawnieniami administratora.
Pamiętaj, że instalacja funkcji Windows wymaga restartu.

Włączenie Hyper-V

Interfejs Windows

Otwórz menu Start.
Wyszukaj „Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows”.
Zaznacz pozycję Hyper-V.
Rozwiń ją i sprawdź składniki platformy oraz narzędzi zarządzania.
Wybierz „OK” i poczekaj na instalację.
Uruchom komputer ponownie.

PowerShell - metoda dodatkowa

Uruchom PowerShell lub Terminal jako administrator i wykonaj:

Enable-WindowsOptionalFeature -Online -FeatureName Microsoft-Hyper-V -All

Zaakceptuj restart, jeżeli system go wymaga. Bez uprawnień administratora polecenie zakończy się błędem.

Windows Hypervisor Platform, Virtual Machine Platform, Windows Sandbox i WSL2 są funkcjami powiązanymi, ale mają inne zastosowania i nie zastępują pełnej roli Hyper-V.

Uproszczone okno funkcji Windows z zaznaczoną platformą i narzędziami Hyper-V — Włącz pełną pozycję Hyper-V wraz z platformą i narzędziami zarządzania, a następnie uruchom komputer ponownie.

Kontrola po instalacji

Po restarcie otwórz menu Start.
Wyszukaj i uruchom „Menedżer funkcji Hyper-V”.
Sprawdź, czy po lewej stronie widoczna jest nazwa lokalnego komputera.
Uruchom ponownie systeminfo.exe i odczytaj wynik.

Nie twórz jeszcze maszyny, jeżeli Menedżer Hyper-V zgłasza błąd. Najpierw zapisz pełny komunikat i rozpoznaj jego przyczynę.

Sieci w Hyper-V

Zewnętrzny

Łączy maszynę z fizyczną siecią za pośrednictwem karty gospodarza.

Wewnętrzny

Pozwala komunikować się maszynom z gospodarzem i innymi VM.

Prywatny

Zapewnia komunikację wyłącznie między maszynami.

Domyślny, jeżeli występuje

Najprostsza opcja dostępu do sieci dla początkującego.

Uwaga: tworzenie lub zmiana przełącznika zewnętrznego może chwilowo przerwać połączenie sieciowe komputera.

Na pierwszym laboratorium wybierz istniejący przełącznik domyślny. Nie zmieniaj VLAN ani właściwości fizycznej karty sieciowej bez osobnej instrukcji prowadzącego.

Porównanie zewnętrznego, wewnętrznego, prywatnego i domyślnego przełącznika Hyper-V — Typ przełącznika określa, czy maszyna komunikuje się z gospodarzem, innymi VM lub siecią fizyczną.

Utwórz pierwszą maszynę wirtualną

1Uruchom Menedżera funkcji Hyper-V i zaznacz lokalny komputer.
2Wybierz Akcja → Nowy → Maszyna wirtualna.
3Nadaj maszynie czytelną nazwę i wybierz lokalizację zapisu.
4Wybierz generację maszyny.
5Przydziel pamięć operacyjną.
6Wybierz istniejący przełącznik sieciowy.
7Utwórz wirtualny dysk VHDX.
8Wskaż zgodny obraz instalacyjny ISO.
9Sprawdź podsumowanie i zakończ kreator.

Generacja 2 jest zalecana dla współczesnych systemów obsługujących UEFI. Generacji nie można później swobodnie zmienić; Generację 1 wybieraj tylko dla starszego systemu albo gdy wymaga tego laboratorium.

Pamięć dynamiczna może zmieniać przydział RAM podczas pracy. Nie przydzielaj maszynie całej pamięci gospodarza. Dynamicznie rozszerzany VHDX zajmuje początkowo mniej miejsca, a ISO pełni rolę wirtualnego nośnika instalacyjnego.

Bezpieczny punkt wyjścia

Konfiguracja edukacyjna

Procesory wirtualne: 2
Pamięć RAM: 4 GB
Pamięć dynamiczna: opcjonalnie
Dysk: VHDX 40 GB
Generacja: 2
Sieć: istniejący przełącznik domyślny
Nośnik: obraz ISO x86-64

To punkt wyjścia. Wartości zależą od wymagań instalowanego systemu i możliwości komputera-gospodarza.

Schemat kolejnych ustawień kreatora pierwszej maszyny Hyper-V — Przed zakończeniem kreatora sprawdź nazwę, generację, pamięć, sieć, dysk i obraz ISO.

Uruchomienie i instalacja systemu

Zaznacz utworzoną maszynę i wybierz „Połącz”.
W oknie połączenia wybierz „Uruchom”.
Sprawdź, czy pojawia się ekran instalatora.
Wykonaj instalację zgodnie z właściwym laboratorium.
Po instalacji odłącz ISO, jeżeli maszyna ponownie uruchamia instalator.

Nie wyłączaj Secure Boot bez rozpoznania problemu. Dla obsługiwanego systemu Linux można w ustawieniach firmware maszyny Generacji 2 wybrać odpowiedni szablon certyfikatu UEFI, jeżeli wymaga tego dokumentacja dystrybucji.

Punkty kontrolne

Przed ćwiczeniem

Punkt kontrolny zapisuje stan maszyny, dysków i konfiguracji w określonym momencie. Utwórz go przed zmianą systemu, którą chcesz łatwo cofnąć, i nadaj mu opisową nazwę.

Przywrócenie

W panelu punktów kontrolnych wybierz właściwy wpis, sprawdź jego datę i użyj opcji „Zastosuj”. Niezapisane zmiany wykonane później mogą zostać utracone.

Punkt kontrolny nie jest kopią zapasową. Nadmiar punktów zajmuje miejsce i komplikuje łańcuch plików dysków różnicowych AVHDX. Zachowuj tylko te, które są potrzebne do ćwiczenia.

Poprawne wyłączanie

Zamknij system

Polecenie wykonane wewnątrz systemu gościa. To zalecany sposób kończenia pracy.

Wyłącz

Natychmiast odcina zasilanie wirtualnej maszyny. Może spowodować utratę danych.

Zapisz

Zapisuje bieżący stan pamięci i urządzeń, aby później szybko wznowić pracę.

Wstrzymaj

Zatrzymuje wykonywanie maszyny bez zwalniania wszystkich jej zasobów.

Resetuj

Wymusza ponowny start, podobnie jak przycisk reset. Używaj tylko po rozpoznaniu problemu.

Zawsze wybieraj normalne zamknięcie wewnątrz systemu gościa, jeżeli system odpowiada.

Typowe problemy

Objawy, możliwe przyczyny i bezpieczne działania diagnostyczne
Objaw	Możliwa przyczyna	Bezpieczne działanie
Hyper-V nie występuje na liście	Windows Home albo niespełnione wymagania	Sprawdź winver i systeminfo
Brak Menedżera Hyper-V	Brak narzędzi zarządzania	Sprawdź składniki Hyper-V
Maszyna nie uruchamia się	VT-x/SVM wyłączone lub konflikt konfiguracji	Otwórz diagnostykę UEFI/BIOS
Brak sieci	Brak właściwego przełącznika	Sprawdź kartę sieciową VM
Maszyna nie startuje z ISO	Zły ISO, kolejność rozruchu lub generacja	Sprawdź obraz i ustawienia firmware VM
System Linux nie uruchamia się	Ustawienia Secure Boot lub niezgodny obraz	Sprawdź zgodność, nie wyłączaj zabezpieczeń automatycznie
VirtualBox działa inaczej	Aktywny hypervisor Windows	Sprawdź dokumentację wersji programu
Brak pamięci	Zbyt duży przydział RAM	Zmniejsz pamięć maszyny

Skrócona tabela diagnostyczna problemów z Hyper-V, siecią, ISO i pamięcią — Zapisz dokładny komunikat błędu, a dopiero potem zmieniaj konfigurację.

Hyper-V, VirtualBox i zabezpieczenia Windows

Aktywny Hyper-V może przejąć rolę głównego hypervisora Windows. Nowsze wersje VirtualBox mogą korzystać z mechanizmów Windows Hypervisor Platform, ale ich zachowanie i wydajność mogą różnić się zależnie od wersji programu oraz konfiguracji hosta.

WSL2, Windows Sandbox, Docker Desktop, zabezpieczenia oparte na wirtualizacji (VBS) i integralność pamięci również mogą używać wirtualizacji. Nie wyłączaj automatycznie VBS, integralności pamięci ani innych zabezpieczeń. Na komputerze zarządzanym decyzję o zmianie podejmuje administrator.

Zadanie laboratoryjne

Wykonaj kolejne czynności, zapisując parametry i komunikaty. Nie przechodź do tworzenia maszyny, dopóki kontrola wymagań nie zakończy się poprawnie.

Sprawdziłem edycję Windows poleceniem winver.
Sprawdziłem wymagania przez systeminfo.exe.
Potwierdziłem status wirtualizacji sprzętowej.
Włączyłem Hyper-V, jeżeli funkcja była dostępna.
Utworzyłem maszynę Generacji 2.
Przydzieliłem pamięć i utworzyłem dysk VHDX.
Podłączyłem właściwy obraz ISO.
Uruchomiłem instalator systemu.
Utworzyłem punkt kontrolny przed ćwiczeniem.
Poprawnie zamknąłem system gościa.
Zapisałem komunikaty błędów, jeżeli wystąpiły.

Parametry maszyny i notatki

Nazwa VM
Edycja Windows gospodarza
Generacja
Liczba vCPU
Pamięć RAM
Rozmiar VHDX
Przełącznik sieciowy
Nazwa obrazu ISO
Nazwa punktu kontrolnego
Komunikaty błędów

Oficjalne źródła

Szczegóły techniczne i aktualne wymagania sprawdzaj w dokumentacji Microsoft Learn.