PT-04 — RIPv2 i OSPFv2 Kodowanie: UTF-8 CEL I ZAKRES Celem laboratorium jest porównanie RIPv2 i OSPFv2 na tej samej trójkątnej topologii z jednoznacznym mapowaniem wszystkich portów. Po ukończeniu student potrafi wykazać: pełna konfiguracja interfejsów trójkąta; oddzielne warianty RIP i OSPF; rozróżnienie AD, metryki i LPM; obserwacja zbieżności po awarii. Materiał prowadzi od budowy i kontroli warstwy fizycznej, przez adresację oraz konfigurację, do pomiarów, celowej usterki i pełnego rollbacku. Szacowany czas pracy wynosi 120–150 minut; nie obejmuje instalacji programu ani sporządzania rozbudowanego sprawozdania. WYMAGANIA I ŚRODOWISKO Wymagania wstępne: ukończony PT-03; wildcard mask dla /24 i /30; rozumienie sąsiedztwa OSPF. Użyj aktualnej wspieranej wersji Cisco Packet Tracer pobranej z oficjalnej strony Cisco; instrukcje przygotowano dla linii 8.x. Nazwy interfejsów i część poleceń mogą różnić się między modelami oraz wersjami. Przed użyciem polecenia zależnego od platformy sprawdź znak zapytania w CLI, podaną alternatywę albo bardziej ogólne polecenie show. Materiał nie zawiera gotowego pliku .pkt i nie zastępuje testu w rzeczywistym symulatorze. URZĄDZENIA I KOLEJNOŚĆ PRACY W projekcie wykorzystasz: R1, R2, R3 | Cisco 2911 z trzema portami GigabitEthernet; SW1, SW2, SW3 | Cisco 2960; PC1, PC2, PC3 | hosty LAN. Najpierw przeczytaj plan adresacji i tabelę przewodów. Następnie zbuduj topologię, nazwij urządzenia, skonfiguruj stan bazowy i sprawdź linki. Wprowadzaj funkcje etapami, po każdym etapie wykonując polecenia kontrolne. Dopiero po udokumentowaniu działającego stanu przejdź do Simulation Mode, zadań samodzielnych i kontrolowanych usterek. Jedna zmiana naraz pozwala połączyć objaw z przyczyną. ZAPIS, DOWODY I ODDANIE Zapisz projekt jako lab-04-rip-ospf-nazwisko.pkt. Na każdym urządzeniu IOS wykonaj copy running-config startup-config, a w aplikacji wybierz File > Save As. Przed usterkami utwórz osobną kopię bazową. Dowody mają obejmować tabelę adresacji i portów, wyniki właściwych poleceń show, macierz ping lub traceroute oraz obserwacje zdarzeń; same zrzuty bez opisu nie wystarczają. Dla każdej awarii zapisz stan przed zmianą, objaw, kolejność diagnostyki, poprawkę i kontrolę po naprawie. Na koniec zamknij plik, otwórz go ponownie i powtórz przynajmniej jeden test end-to-end. Oddaj plik .pkt, uzupełnioną checklistę i krótki raport z wnioskami.